Μετά από ένα εντυπωσιακό ντεμπούτο και πολλές ζωντανές εμφανίσεις, στις οποίες παρουσιάστηκε το "Every Night Dreams" με ιδανικό τρόπο, και μετά από δεκάδες διθυραμβικές κριτικές, η επιστροφή των Your Hand In Mind φάνταζε δύσκολη (σε μένα τουλάχιστον).
Δεν είναι και μικρό πράγμα να μιλούν για την μουσική σου και να χρησιμοποιούν ονόματα τύπου Yann Tiersen και Χατζηδάκι.3 χρόνια μετά το soundtrack για την βουβή ταινία του Mikio Naruse λοιπόν το ντουέτο επιστρέφει με το "The Garden Novels".
Για να στήσει αυτό το άλμπουμ χρησιμοποιεί όλα τα όπλα που είχε στην φαρέτρα του, και προσθέτει και μερικά ακόμη. Πλειάδα μουσικών οργάνων δημιουργούν και πάλι πολύχρωμες και πολυεπίπεδες συνθέσεις, στις οποίες κυριαρχεί για ακόμη μια φορά ο έντονος μελαγχολικός και λυρικός τόνος, αυτός που γεννά (στους περισσότερους) χιλιάδες συναισθήματα και εικόνες.
Ακορντεόν και μαντολίνο είναι φυσικά οι δύο πρωταγωνιστές και ακολουθούν τα τύμπανα (σαφώς μεγαλύτερος ο ρόλος τους και η συμμετοχή τους στο νέο δίσκο), το θέρεμιν \[ή κάτι που ακούγεται σαν θέρεμιν, δεν είμαι σίγουρος (ο ήχος του οποίου πάντως κερδίζει τις εντυπώσεις)] και τα υπόλοιπα όργανα.
Στο "Nightly Drums" έρχεται η έκπληξη του δίσκου καθώς συναντάμε πέρα από τα παραπάνω και φωνητικά. Οι Your Hand In Mind δείχνουν ένα νέο, διαφορετικό πρόσωπο, και ακούγονται πιο πλήρεις από ποτέ καθώς οι στίχοι έρχονται και δένουν αρμονικά με τις μαγευτικές τους μελωδίες.
Δεν ξέρω αν το συνολικό αποτέλεσμα είναι περισσότερο άρτιο από το ντεμπούτο τους (μπορεί ναι μπορεί και όχι), το σίγουρο πάντως είναι ότι την συντροφιά των συνθέσεων του "The Garden Novels" θα την αναζητήσουμε συχνά τις κρύες νύχτες του επερχόμενου χειμώνα.
Πέρασε η εποχή της καλής νύφης…. Τόσο κομπιουτεράκι δεν έχω χρησιμοποιήσει ποτέ ξανά στην ζωή μου…ούτε στις πανελλήνιες με τα ολοκληρώματα! Και για να ολοκληρώσουμε την θερινή σεζόν έχουμε φάει ένα καλοκαίρι με υπολογισμούς, αναστεναγμούς και κάνοντας αναλήψεις από τα αποταμιευμένα ψίχουλα για να πληρώσουμε το κινητό…και να βάλουμε βενζίνη για να μας βγάλει στην πλησιέστερη ερημική παραλία! Το πιο ενδιαφέρον από όλα όσα ζω τελευταία είναι το πόσο φτωχά μπορεί να ζήσει κανείς και να’ ναι κι ευτυχισμένος αφενός αλλά και πόσο ανεκτικός είναι αυτός ο λαός που τον πατάνε κάτω και του ξεφτιλίζουν το είναι καθημερινά κι εκεί επιμένει να πληρώνει όλους τους καινούργιους και συνάμα αστείους φόρους που το κράτος (αχαχαχαχχχα) ονομάζει φόρους αλληλεγγύης, συμπόνιας και να μην πω τι άλλο. Μάλλον κατάλαβα κι από που προέρχεται το προσωπικό μου στοιχείο ανοχής των καταστάσεων κι έχω και κάτι να κατηγορώ για να μην αρχίσω τα Zanax ( άσε που έθεσα νέο στόχο τα 40 για να μην πάρω μέχρι τότε ηρεμιστικό αν και δεν το βλέπω….) Μετά από άπειρες συζητήσεις και απόπειρες να μην πληρώνω την ΕΡΤ στην ΔΕΗ είμαι πολύ χαρούμενη που τα κατάφερα επιτέλους και τα πάω καλά με την συνείδηση μου αφού έχω βαρεθεί να βλέπω την φάτσα της Μάγιας Τσόκλη (δεν έχω κάτι προσωπικά με την γυναίκα… :P) τόοοοοσα χρόνια στην ΕΤ1 αλλά κυρίως γιατί έκανα δύο δοκιμαστικά στο δημόσιο ραδιόφωνο και δεν με κάλεσαν πίσω οι αρμόδιοι…! Αυτοί χάνουν! Κι έτσι ξανά στα δίχτυα του πολυμήχανου και πολύπλευρου ActRadio.gr θα συνδράμω στην μεσημεριανή σας βαρεμάρα…στο σπίτι…στο γραφείο…στο καφέ…στο γυμναστήριο…διότι παντού πλέον παίζουνε ActRadio.gr γιατί έτσι τους αρέσει!
Φιλάκια Επί Τόπου κάθε Τρίτη στον ActRadio.gr 12:00-2:00 το μεσημέρι